Filmin ismi ilk başta tam bir fiyasko. “Romantik Komedi” ismine bir film mi olur? Gerçekten şu oyuncu kalitesine filmin ismi bile yakışmamış. Senaryo ise tam bir fiyasko ve filmi yabancı film statüsünde değerlendirmek gerekli.

Oyuncu kadrosunun mükemmel olmasına rağmen oyunculuk nedense çok berbattı. Bu kadar kaliteli bir kadrodan bu denli zayıf bir oyunculuk çıkması gerçekten şaşılacak bir durum. Şu klasik realist bir bakış açısı ile filmi çekmeye çalıştıkları belli.

Filmler gerçekçi olmalı fakat tamamen gerçek bir hayatın kesiti olması pek iyi bir tercih değil. Gerçek kavramını yanlış yorumlamaları yüzbinlerce yaşanmış bir olayı film yapmalarına neden olmuş. Amerikan filmlerinden kopya çekildiği veya çekilmeye çalışıldığı ne kadar da belirgindi. Hiç bir duygu kendini belirgin derecede hissettiremedi. Film içerisinde ki bir çok sahneyi yabancı filmlerde gördüğümüz benzer sahneler vardı. Aslında bu filmi yerli film kapsamında değerlendirmek pekte mantıklı gibi görünmüyor.

Aslında film ne komedi ne de romantik bir filmdi, bir konudan hedeften bile bahsetmek zor. Başrol oyuncusu Esra’nın bilmem kaçıncı sevgilisinin normal hayatta yaşanması muhtemel bir kesitini izledik. Eğer film gerçek bir hayat olsaydı Esra bilmem kaç tane daha sevgili değiştirecekti.

Sağlam bir aşk yaşayıp bir anda insan bilgilerle dolarak bir roman çıkartamaz. Aslında öyle bir dünya yok. Senarist eksikliği, yönetmen eksikliği artı olarak oyunculuk eksikliği mevcuttu. Oyuncu vardı fakat oyunculuk kesinlikle yoktu.

Bir Rüzgar Esti, Dün Geceydi

Konuyu biraz dağıtıp filmi izlememde ki asıl mesele “Romantik” olabileceğini düşünmemdi. Yoğun geçen 6 aylık iş hayatımdaki tempo son bir kaç gündür bir ara buldu. Bu durumu sevdim bir süre devam ettirmeyi düşünüyorum.

Aşk. Eğer temelde bir aşk kavramı varsa ve filminizin temel felsefesi aşk ise yanlış hesapladığınızı belirtebilirim. Nasır tutmuş o kalbinizin felsefesinde en büyük aşk şehvet dolu bir sevişmeden ibaret.

İleri dönemlerde sadece eleştiren değil üreten vasfına geçmeyi düşündüğüm sektörde arka planda gerçek ve kaliteli senaryoların üretilmesi için çalışacağım. Şimdi hedefin hangi hesap içerisinde yapıldığı ortaya konan ürünün kalitesini direk etkiliyor. Benim son 7-8 yıllık süreçte izlediğim filmlerde genel olarak para kazanmak veya film yapmak hedefleri haricinde bir hedef göremedim. Bu iş bir gün bu işi dava olarak bakan insanlar tarafından devir alınacağı günü merakla bekliyorum.

4 yıl önce ulusal bir gazetede verdiğim röportajda Türk sineması için çok umutlu olduğumu ve önümüzde ki yıllarda mükemmel filmler izleyeceğimizi tahmin ettiğimi belirtmiştim. Bugün bu durum Türk sinemasına küskünlük dercesine giden bir yere kadar beni götürdü.

Aşk Yazılmalı Satırlara, Yaşamalı Bizde Bizimle

Üretim kademesinin hangi kademesinde olunursa olunsun mutlaka hedefleri zirvede tutmak ve bu hedefe doğru gidecek adımları öğrenmek/yapmak gereklidir. Bir ayakkabı tamircisi olsaydım şu zihniyet içerisinde yer alır ve adımlarımı şu şekilde gerçekleştirirdim. 50 yıl sonra ayakkabı gelişiminde ayakkabı hangi aşamaları yaşar ve 50 yıl sonra nasıl bir halde olurdu.

Seri üretim, kalite, insan memnuniyeti, hedef gibi gerekli tüm fizibilite çalışmaları da mutlaka istenerek ulaşılabilecek şeylerdir. Şu unutulmamalıdır ki dünyanın en büyük ticareti fikirler ve projeler konusunda patent alanında yaşanıyor. Ülkemizin bu konuda muhteşem derecede geri kalması ne kadar üzücü. Her neyse konu Aşktı.

Bazen başlarken biter.

Yivs.net Değeri : 28

Kaptan Amerika’nın elinde ki şu koruma kalkanına değen 100 mermiden bir tanesi o kalkan haricinde bir yere neden değmediği ise oldukça ilginçtir. İçerisinde mantıkla zıtlaşan bir durum mevcut. En saçma kısımı ise karşıdaki kötü adamın şeytan kılıklı olması ve tüm dünyayı yok etmeye çalışmasıydı. İnsan neden böyle birşey yapsın ki? Amerikalı Kaptan Amerika tüm dünyayı sonunda kurtardı. Filmi 2 kere ciddi anlamda kapatmayı düşündüm fakat kapatmadan en sonunda ne olacağını görmek istedim. İşte olayın en güzel yanı sadece son kısmıydı.

Yivs.Net Değeri : 45

Kendi alanında konu olarak benzeri bir çok film olsa da sunuş kabiliyetiyle benzersiz. Sadece sunuş kabiliyeti için bile örnek teşkil eden kaliteye sahip. Bir film için belirlemiş olduğum hata sayısı 3 Aşkın 500 Günü filminde bu hata sayısına ulaşmak mümkün olmadı. Esasında filmi izlemeye başladığım ilk dakikalarda gerçekten keyif alacağımı farketmiş ve eleştirisel anlamda izlememeye kararvermiştim. Fakat izlerken bir kaç eksikliği gördüm fakat film içerisindeki karelerden bahsetmeyi pek sevmediğimden ötürü bahsetmeyeyim.

Yivs.Net Değeri : 89

Neden filmin başında ki ne konuştuğu yarım yamalak anlaşılan eleman konuştuğu zaman ekranda konuşmalarını yazmalarıydı, işte bu durumu hiç anlamadım. Tam bir anlamsızlık yığını o dakikalarda başlamış ve ekrana adamın konuşmaları gelmeye başlamıştı. Yahu birde oraya “bu izlediğiniz bir filmdir” yazsaydınız. Daha güzel olurdu hatta olaylarda insanların neler düşündüğünü ve daha da güzeli insanlar şu an aşık oldu gibi şeyler.

Film ilerlerken erotik bir film ile karşı karşıya kaldığımı anlamıştım. Eh İstanbul hatırası da böyle birşeydi. Lakin yanlış vardı aşk öyle değildi be abi. Oyunculardan, yönetmene ve orada akıl veren kişilere kadar her kademe aşık olan kimse olmamış.  İlk yarım saat filme giriş ayağı ve olaylara hazırlık muhabbetiyle merakla izledik tabi. Geçen o kadar zaman içerisinde elemanların birlikteliğini de bu nasıl bir felsefe ki kendi içerisinde inatlaşıyor diyerek izlemeye devam ettik. Sabırla onca kaybetmelerini “Asıl Kızın” geleceğini bekleyerek geçirdik. Sonunda asıl kızı gördüğümde gerçekten mutlu olmuştum, fakat film gidiş hattından sonraki hatların tahmin sürecinde farklı birşeyler verecek olarak sezinletiyordu. Fakat asıl kıza da 2. gece birliktelik gerçekleşmişti. Aşkta aşık olan aşık olunanın elini sıcak bir şekilde tutması önemlidir ve güzeldir. O sıcaklık binlercesiyle gerçekleştirilen beraberlikten çok daha güzeldir ve işte ben bunu severim. Gözlerin bir birini görmesi yahu Aşk ne güzel birşeydir. Filmdeki aşk ise daha tutkulu bir sevişmekten ibaretti. Kaybedenler Kulübünde 2 elemanın komedi filmini izler gibiydim.

Şu an için şunu da belirtmeliyim ki son yarım saatini izlemedim, hiçte merak etmiyorum. Bir aşk filmi çeviriliyor ise içinde aşk olmalı, aşık olmalı, aşık olunan olmalı. Kısaca beni Türk filmlerinden bir kaç adım daha uzaklaştıran bir film oldu. Türk sinemasında sevilmediğimi biliyorum, merak edilmesin bende sizleri sevmiyorum. Yaptıklarınızı ve ne yapmaya çalıştığınızı da çok iyi biliyorum.

Yivs.Net Değeri : 27

Dizi başlanğıçıyla hayaller dünyasında bir yapı içerisinde olduğumu farkettim. Senaristlerin hangi duygu ve düşünce ile kalemi alıp ve aynı zamanda yönetmenin hangi düşünce ufkuyla üzerinde çalıştığını farketmiştim. Elbette bunlar yani senarist ve yönetmen gibi olguların ne düşüneceğinide belirleyen Show TV Yönetimidir. Zaten bu filmin tüm sorumluluğu ve birazdan yazacağım tüm ağır ithamlar kendilerine aittir.

Karanlık bir ormanda telaş içerisinde bir grup insan vardı. Oyuncuların bile o an neden orada olduğunu bildiklerini sanmıyorum. En azından orada kimi temsil ettiklerini. Karanlıktı sonuçta dizi insanların içerisinde ki Osmanlı sevgisine savaş açılan bir filmdi. Tüm Türkiye bir psikolojik savaşın içerisine alınmış gerçek bir harp başlamıştı.

Elbette ülkemizde ecdadına sevgisi olmayan insanlar vardı. Bir kız arkadaşımın “-Ben Bizans Torunuyum” demesi hala hafızalarımdadır. Yahu Osmanlı torunların bile seni barbar olarak tanıyor. Viyana’yı kuşatmışın kan dökülmeden alalım demişin, seni bu yüzden mi barbar yaptılar?

Dizi devam ederken ben ön yargılarıma hak verdiğimi ve karanlık insanlar tarafından tezgahlandırıldığını da anladım. Fakat yinede olayın bütününü görmek arzusu içerisindeydim. Lakin film ilerleyip Osmanlı Askerinin oradaki bayana şaplak atmasıyla irkildim. Düşüncelerimde ki odağımı kopartıp filme odak verdim. Tarihte gerçekten böyle bir satır var mıydı? Film gerekli gereksiz olgularla ilerledi ve Hürrem Sultan’ın esir düşmeden önceki döneme geçti.

Mutlu bir kilise ortamında kiliseye gelen tekme ile kapının açılıp, orta asyadan gelen o Türk’ü görünce şiddetle ayaga kalktım.  Nasıl bir sinirdi içim daralmış ve nefes alamamıştım, birden kendimi dışarı attım.

Kısaca dizi orada benim için bitti. Arkasında Show TV’yi ve tüm oyuncularınıda nazarımda bitirdi. Bu süreçten sonra Show TV’nin sahibi ve yönetimini içerimde Türklüklerini sorgulayıp içerimde tamamen yok ettim. Ahirette tüm bu dizide emeği geçenlerin ecdadının yüzlerine nasıl bakacağını merak ediyorum. Hayırsız evlad dediklerine örnek kişiler bunlar olmalıydı.

İlgili kişilerin kendi tarihimizin kendimiz tarafından kaleme alınan şekliyle öğrenmelerini temenni ediyorum. Bizi sevmeyenler tarafından söylenenleri kabul eden zihniyete de tamamen düşmanım. 1. bölümünün ilk 20 dakikasına tahammül edebildiğim dizi beni derinden üzdü. Atalarımıza sadece şunu belirtebilirim ki torunların sadece küçük bir kısmı sizleri o dizide ki gibi barbar olarak görmektedir. Onlarıda zaten ben Türk olarak kabul etmiyorum.

Yivs.Net Değeri : 0 / 100

Fİlm konusunda ki çalışmalarımı Onayla sayfasında genel olarak başlayıp sık sık gelişmeler hakkında kişisel sitemizde ve eleştiri sitemizde yayımlamalara devam ettik. 5 Yıllık süreçte gelişen konu, herhangi bir film konusundan farklı olmaya çalışmış ve hedef olarak bir baş yapıt olmayı amaçlamıştır. Geçen bu 5 yıllık süreçte filmin her saniyesi düşünülmüş ve genel konsepti ile kalemede alınmıştır. Daha fazla uzatmadan yakın zamanda filiz vermeye başlayacağını tahmin ediyoruz. Senaryoyu yine kendim yazmak istememden dolayı, 2011 yazında senaryo kursuna gideceğim.

Enise’nin buruk yüzündeki tebessümü farketmemek elde değildir. Kendisinin genel tarzını klasik bulsamda veya tarzı bir cümle olup ben güzelim ve özelim desede, bakışlarındaki mahcubiyetide görmek zor değildir. Hayat dolu tebessümü sıcak bir şömine havasında olup, sonbaharsız bir ülkenin sahiline bakan yüksek kayalıkları gibidir. Alelacele ilkbahara koşan tarzı, ses tonunda ki bugu ve asla sahile gidemeyen mektup, bu hikaye Enise’nin olmalıydı.

Aslında yüzündeki o buruk yapıyı görmesi gerçekten zordur. Her gülüşün elbette altında bir hüznü yakalayabilir insan bazılarında yakalaması ise gerçekten zordur. Aslında o Reyhan kokan tebessümü, sonbahar tadındaki teni, şefkat lezzetindeki dokunuşlarında bir buguyu görebiliyorum. Filmde ki karakterin kederli tebessümlerine benzer bir eksikliği de kendisinde gördüğüm inancını taşıyorum.

Enise Ütük “Zoraki Koca” filmi ile ünlü olmuş bir oyuncudur. Hayatına dair çok fazla birşey bilmiyorum fakat aklımdaki film senaryosunda oynayabilecek bir kaç oyuncudan birisi olduğunu çok iyi biliyorum.

]]> http://www.yivs.net/enise-utuk/feed/ 2 http://www.yivs.net/serdar-turgut-aksam-gazetesi/ http://www.yivs.net/serdar-turgut-aksam-gazetesi/#comments Sun, 28 Feb 2010 01:51:17 +0000 admin http://www.yivs.net/?p=207 Akşam gazetesinin değerli yazarlarından Serdar Turgut yakın bir zamanda Film Eleştirmenlerini eleştirerek bazı noktaların da altını cizmiş. Kendi teorisine göre Film Eleştirmenleri halktan tamamen kopuk bir şekilde filmleri eleştiriyorlar ve film eleştirmenlerinin sevmediği filmler hep halk tarafından seviliyor.

Serdar Turgut’un akşam gazetesinde yayınlanan yazısına cevaptır.

Serdar Turgut’a Cevap

Aslında halkımızın hepsi filmler ve oyunculuk konusunda bir makale yazsa bir kaç noktada doğru birşeyler söyleyebilirler. Serdar Bey’in de makalesinde bu olaydan daha fazla doğru olmamış. Filmlerde zeka unsuru birşeyleri görmenin çok gerekli olmadığını olabildiğince moron olabileceğinden bahsetmiş. Elbette filmler çok zekice tasarlanmış olması gerekiyor. Bayat ve basit olayların bile zekice incelenmesi gereklidir. Recep İvedik veya onun grubunda ki bel altı tabanlı filmler kendi tarzları gereği komik olabilirler. Fakat bunu yansıtış biçimi gayet özel ve uygun olması gereklidir. Recep İvedik serisinde iyi bir izlenimi görebiliyoruz. Argonun veya belaaltı olaylarının tavan yaptığı filmde bu estanelerin işlenişinin gayet doğal olduğunu ve aslında içerisinde zeka pırıltılarını görebiliriz.

Eleştirmeni eleştirmeye kalkmakta ayrı bir eleştirilecek konu olarak duruyor aslında. Şimdi çıkıp bir yazar “Film Eleştirmenlerine ne gerek var?” diye kendi köşesinde yazarsa bu durumda bir çok soru arkasına gelmez mi? Şimdi tüm filmler kaliteli ve hiç birinin eleştiriye ihtiyaçı yok, ya da tüm filmler kalitesiz bu yüzden hiç birini yine eleştirmeye gerek yok gibi soruları sormamız gerekmez mi?

Serdar Turgut belli ki yazacak birşeyler bulamamış, Recep İvedik filminde kendisini fazlasıyla hissetmiş ve gönül bağı kurmuş. Bu durumun sonucunda “-dur benim köşem var bu filme giydirenlere, giydireyim biraz” der gibi filmin etkisi ile birşeyler düşünüp, düşündüklerini kaleme almış. Elbette “-Kalem elde güzel” fakat neden bir meslek dalının geneline “-sizin hepiniz gereksizsiniz” deme ihtiyaçı duyar insan?

Serdar Bey’e göre insanlar o 2 saat içerisinde hiç birşey öğrenmeden tamamen gülmelidir. Bunu başarmak ne güzel olurdu fakat neden orada “hiç birşey öğrenmeden” kelimesini söyleme gereksinimi duyar insan? Sonuç olarak Türkiye’de bir filmi 1 milyon insan izlese ve o film 2 saat sürse Türkiye’nin 2 milyon saati sadece gülmek adına gitmiş olacak. Bu işi, işinin ehli hakkıyla yaptığı zaman diyecek kimsenin bir sözü yoktur. Fakat bunu ancak iyimser olarak cevap verdiğimde 10 filmden 1 tanesi başarabilmektedir.

Recep İvedik filminde ise artık hep aynı espiriler ve benzer küçük kurgular var. Aslında filmde olay kurgusu neredeyse yok gibi yani filmlerin genelinde olan “giriş yapmak, olayı geliştirmek ve sonuç vermek” olguları Recep İvedik filmi için ya hiç yok ya da birazcık var lügatı ile eşleşiyor. Küçük küçük kesitlerden oluşan ve her bir kesitin argo, cinsellik, kaba hareketlerin, aptallıkların veya onlara benzer basit insancıl hareketlerin toplamıdır. Bu küçük karelerin toplanması ilede ortaya bir film çıkartmaya çalışmışlar. Sanırım yazarıda kare kara düşündükleri şeyleri az olan olay içerisine entegre etmeye çalışmış.

Serdar Bey’in olaya bakışı gayet klasik şekilde “-gülmek için gittim ve güldüm, neden film eleştirmenleri filmleri eleştirirler ki acaba” gibidir. Hatta olayı daha da abartıp “-ya bu adamların hepsi gereksiz” konusuna getirmektedir. Elbette kendisinin bildiği 2 filmden başka bir kaç tane daha film vardır. Sanırım izlediği diğer filmlerle birlikte tüm filmler kaliteli veya en azından 2 saat güldüğü filmler olmalıdır ki, eleştiri konusunu hayatının mesleği haline getirmiş günde bir çok filmi izleyen ve filmlerin genel konseptini derinlemesine inceleyen eleştirmenlere hakaret edip siz gereksizsiniz deme cesaretini mübah görmüş olmalıdır.

Serdar Turgut kendisini üstünde üstünde tamamen üstün görme durumu ile karşı karşıya maalesef ki kalmış. Elinde kalemi olan ve onu bir kaç kişiye okutan kişiler bir anda kendilerini doğruların sahibi olarak kendilerini görebiliyorlar.

Bir süre önce yapmış olduğum gazetecilik dönemlerinde, gazeteciliğin bitmek üzere olduğunu farketmiştim. Aslında gazetecilik ciddi ciddi bitmeye başladı, yani insanlar artık gazetelerden pek fazla birşey okumuyor. Okuyanların ise genel olarak çoğu bir çok şeyi okumadan sadece başlıklarına bakıyor. Serdar Bey’inde Akşam Gazetesinde yazmış olduğu yazıyı okuyan bir kaç kişisen biriside benim. Kendisinin şu gazetecilik duygularından olan “-ben güçlüyüm bakın kalem benim elimde” duygusunun en yakın zamanda atlatmasını umuyoruz. En azından “-dili keskin olanlara” birşeyler yazarken bir kaç kere düşünmesi gerekliliğini anlamasını umuyoruz.

Tahir Dinç

]]> http://www.yivs.net/serdar-turgut-aksam-gazetesi/feed/ 3 http://www.yivs.net/notorious/ http://www.yivs.net/notorious/#comments Tue, 25 Aug 2009 00:40:40 +0000 admin http://www.yivs.net/?p=188 Filme başlamadan önce film afişiyle birlikte oluşan ön yargı sonucunda filmden zevk almayacagımı düşünerek seyre koyuldum. İlk bir kaç dakikası klasik tarzda başlayan filmde bir süre sonra olayları başa sarması ile olay kurgusu oluşmaya ve kurulmaya başlamıştı. Bir süre izlediğim filmde anlamıştım ki film ileri dönemlerde bir zeka belirtisi gösterecek ortaya bir hayat felsefesi atacaktı. Nitekim filmde ki baş kahramanda filmin başında konuşuyor ve kendisinin farklı olduğunu hissettiriyordu.

Nitekim güzel başlayan film uzun bir süre zevk vermediğinide belirtmem gerek. Filmin 5 / 3 ‘lük bir kısmını izlediğimizde B.I.G. ‘nin 3. kez kadın değiştirmesiylede film farklı bir atmosfere girmişti. Artık ileriki dönemlerde 4. kim olacak diye beklemekteydik. Bu kız konusunu abartmaları filmin yazarının şu şekilde düşünmesini aşikar belli etmiş. Ben felsefemi cinsellik içerisinde sunarım der gibi. Filmde Cemil Bey ve Kadir Bey’in noktasal yorumlarıda olaya farklı bir hava katmış ve sonuç olarak ne olacağını düşünmeye başlamıştık.

Fakat başlanğıçta BIG’nin vurulmasını göstermesi sonun ne olduğu hakkında ipuclarıda veriyordu. Bu varsayımla ve filmin gidiş hattıyla sonuç aşikar ortaya çıkmıştı. İşleniş olarak çok hareketli bir filmdi. Bir anda adam ünlü olmuştu ve söylediği hiphop ise çok kötüydü. Hiç bir şekilde bir ritim veya kafiye göremediğim müzik tarzının nasıl oluyorda o kadar capada hakim olduğu ayrı bir konu. Film tavsiye listemde elbette yoktur. Fakat sizlere şunu rahatlıkla söyleyebilirimki hiphop ile ilgileniyorsanız izlemeniz size ayrı bir zevk verecektir.

Yivs.Net Değeri : 100 / 63

Film Yivs Değeri

Yivs.Net Değeri : 68 / 100

Issız Adam Fragmanı

Şu ana kadar yazdıgım filmin birinci bölümün ilk 3 kısmını okuyan arkadaşların hala tanımadıgı bir karakter mevcut. Bu karakter başrol oyuncusu mehmet’in kendisine gelmesini sağlayan hayatı ve kaderi oldugu durum olarak kabul etmesinde ki en büyük etkenlerden biriside Yüşra olacak. Henüz yüşra konusunu yazmaya başlamadıgım için henüz isim belirlemedim fakat yüşra’nın yüzüne baktıgım zaman aklıma bir kaç isimde geliyor. Bu isimleri şu şekilde sayabilirim aslında sevgi, gül ve derya isimleridir. Aslında karakter ise birebir uyan isim gül ismi diyebilirim. İsimi seçmem de ki etkenlerin başında kuşkusuz aklımda ki kurgu içerisinde ki yüşra karakterinin hayat tarzıda diyebiliriz. Onayla filmi ne kadar bilimkurgu bir film olsada film içerisinde ki izlenimler yaşamdan soluk olmayan eglencelik kesitler diyebiliriz. Okuyan arkadaşların bildigi gibi filmde dilence karakterinin yüzünde ki gülümsemeler yatıyor. Fakat iş yüşra’ya gelince biraz daha farklılaşıyor. Hala hayatında asıl oglanı bulamamış ve içerisinde gizli olan hayattan zevk alma duygusunu keşfedememiş birisini canlandırıyor. Bu zamana kadar içerisinde ki eksikligi dünya üzerinde tamamlıyacak hiç birşey olmadıgı düşüncesi ile düşünceli bir yaşam yaşıyor. Ta ki başrol oyuncumuz Mehmet’i görene kadar. Mehmet’i gören yüşra’da çok fazla degişiklikler oluyor. Artık içerisinde ki o eksik yanın dünya’da olduguna inanmaya başlıyor desek dogru bir tabir olur.

Yüşra’nın beni etkilemesinde ki en büyük etken aslında mutsuz bir şekilde ayrıldıgım son 2 kız arkadaşımın birleşimi veya ortalaması oldugundan dolayı diyebilirim. Birgün kendisi ile tanışacagıma eminim. Şuandan 3 veya 5 yıl sonra ama bir gün mutlaka o gün gelecek. O zaman söylenesi en güzel sözleri kendisine büyük bir haz ile iletecegim. ve Bu güzel sözlerin ona ait oldugunu o an sadece ben ve kendisi bilecek. ( veya herkes ) İnternet’i takip ediyor mu bilmiyorum fakat şunu bilmesini isterim ki eğer ortalarda bir hayranlık diye bir şey gerçekten varsa onun en büyük hayranı benimdir ( Tahir Dinç ). Yaşının benden küçük olması onla ilgili hani şu bilinen beyaz perde karakterine duygusal bir bag kurma olayını biraz zorlaştırıyor. Evet aramızda ne kadar 5 yaş olsada 5 yaş bence ciddi bir zaman dilimidir. Her neyse konu ile alakasız bir noktaya kaydı mevzu. Lakin ben sık sık burada Yüşra hakkında ve film karakteri hakkında psikolojik analizleri çıkartacam ve aslında bu filmde en çok zevk aldıgım noktada bu olacak gibi. Film Yüşra ve Mehmet arasında ki o duygusal olaya geldigi zaman en çok kendimi kasacagım nokta o kısım olacaktır.

Onayla film projemenin ilk 3 kısmını okuyan arkadaşlara da bir diğer süprizim ise yakın zamanda 4. kısmınıda onlara sunacagım. Fakat yazı olarak düşünce olarak güzel olması bir yana benim yazdıgım şekilde bir film yazılmaz. Şu an hatalara gark ediyorum kendimi fakat yakın zamanda uzun ugraşlar ile kayıt olmadıgım film senaryo kursuna yazılıp, şu ana kadar yazdıgım senaryoyu tamamen yeniden yorumlayacagım. O zaman işte nasıl film çekilir gibi şeyleri araştırıp duracagım. Bu film projesinin gerçekleşmesinin hemen ardından aklımda ki 2 öyküyüde senaryolaştırıp bitirecegim. Fakat bir bilim kurgu filmi olan Onayla bir seriden oluşuyor. 3 seri de de farklı karakterlerden oluşan film efsaneleşmese bile Türk ve Avrupa sinemaları için iyi bir yenilik olacak. Velhasıl yazımda burada bitiyor, kısaca iyi dileklerim olan Yüşra ile tanışmam dilegiyle…